کابل
سهشنبه، شانزدهم شهریور ۱۴۰۰، شماری از شهروندان افغانستان چه زن و چه مرد به خیابانهای کابل ریختند و علیه پاکستان و طالبان شعار دادند.
بیشتر شرکتگنندگان در این گردهمایی بزرگ پایتخت افغانستان، زنان کهنسال و دختران جوان بودند که با شعار «مرگ بر پاکستان» و «پاکستان باید از خاک ما بیرون رود» به سمت سفارت این کشور در کابل حرکت کردند اما جنگجویان طالبان مانع شدند و با شلیک هوایی و مستقیم آنان را متفرق کردند. شماری از آنها نیز دستگیر شدند.
چندین تن از معترضان حاضر در گردهمایی امروز کابل ادعا کردهاند که طالبان مستقیم به سمت آنان شلیک کرده و شماری را با خود به مکانی نامعلوم بردهاند. آنان به سایرین هشدار دادهند که به سرعت به خانههایشان بازگردند وگرنه کشته میشوند. برخی هم با فرستادن پیامهای صوتی به خبرگزاری ایندپندنت فارسی گفتهاند که طالبان پس از شلیک به مردم، چند تن از خبرنگاران داخلی و خارجی را که این گردهمایی را پوشش میدادند دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کردهاند.
این موضوع (ربودن شماری از زنان معترض و خبرنگاران داخلی و خارجی) را یکی دیگر از خبرنگاران افغان که در محل حضور داشته هم تایید کرده و نوشته است: «طالبان در زیرزمین بانک عزیزی تعدادی از زنان حاضر را که نزدیک دروازه ارگ اعتراض کرده بودند، حبس کرده است.»
این خبرنگار افغان میگوید که چند تن از این زنان بازداشت شده، پیامهایی دریافت کرده است و آنان گفتهاند که در زیرزمیناند و طالبان به آنان اجازه خروج نمیدهد.
خاموش، یکی از زنانی که در گردهمایی امروز حضور داشته نیز ادعا کرده است که طالبان پس از شلیک به مردم، شماری از معترضان و خبرنگاران را با خود برده و برخی دیگر را کتک زدهاند تا از تظاهرات دست بردارند.
یک زن معترض دیگر میگوید: «طالبان به درخواست و اعتراض قانونی و برحق ما با گلوله پاسخ دادند و شماری از زنان و مردان را با خود بردند.»
در همین حال شماری از معترضان ویدیوهایی گرفته و منتشر کردهاند که به وضوح نشان میدهد نیروهای طالبان به سمت آنان شلیک میکنند و هشدار میدهند که هرچه زوتر منطقه را ترک کنند و دست از اعتراض بردارند.
گفتنی است این اعتراضهای گسترده در کابل در حالی به راه افتاده است که احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت، پس از تصرف استان پنجشیر به دست طالبان، از مردم این کشور خواسته است که خاموش نمانند و فریاد سردهند و قیام ملی برپا کنند و اجازه ندهد که پاکستان و نوکرانشان سرنوشت مردم افغانستان را به گروگان بگیرند و هرچه دلشان خواست انجام دهند.
آقای مسعود گفته است که در داخل افغانستان و در مکانی امن است و تا دستیابی به اهداف مردم از مبارزه دست نمیکشد و از افغانهایی که علیه طالبان قیام کنند، حمایت میکند.
هرات
همزمان با برگزاری تظاهرات در گوشه و کنار افغانستان از جمله کابل، شهروندان هرات نیز روز سهشنبه در مرکز این شهر دست به تظاهرات زدند. صدها تن از شهروندان هرات درحالیکه شعارهای مرگ بر پاکستان، زندهباد مقاومت ملی و پاکستان از کشور ما بیرون شو را سر میدادند، بهسوی استانداری هرات راهپیمایی کردند. تعدادی از این تظاهرکنندهها در صحبت با رسانهها گفتند که «پاکستان پشت سر همه بدبختیهای افغانستان است». این شهروندان افغانستان همچنان از طالبان میخواستند که مشکل پنجشیر را با گفتوگو حل کند. نه اینکه به مردم پنجشیر حمله کند.
بااینحال تظاهرات شهروندان هرات مانند کابل نیز به خشونت گرایید، جنگجویان طالبان برای متفرق کردن مردم از اطراف ساختمان استانداری هرات، دست به شلیک و تیراندازی زدند؛ اما این بار شلیکها هوایی نبود. به گزارش خبرگزاری فرانسه، در اثر تیراندازی طالبان بهسوی معترضان، دو تن کشته و هشت تن زخمی شدهاند. منابع بیمارستان مرکزی هرات به رسانهها گفتهاند دو کشته و چندین زخمی به این بیمارستان انتقال دادهشدهاند. به گفته مسئول بخش عاجل (اورژانس) بیمارستان مرکزی هرات، وضعیت تعدادی از زخمیهای این رویداد، وخیم است.
تعدادی از شهروندان هرات مشاهدات خود را از حمله طالبان به تظاهرات در شبکههای اجتماعی هم رسانی کردند. یک تن از شهروندان هرات در صفحه فیسبوکش نوشته است «با مادرم یکجا برای تظاهرات به کنار ساختمان استانداری هرات رفته بودیم که علیه پاکستان شعار بدهیم؛ اما نوکران پاکستانی بالای ما شلیک کردند. تیراندازی بهاندازهای شدید بود که من مادرم را گم کردم.»
همچنان گفته میشود مرتضی صمدی، از فعالین مدنی هرات و از جمله برگزارکنندههای تظاهرات امروز هرات، توسط طالبان بازداشتشده و بهجای نامعلوم برده شده است.
طالبان بااینکه قبل از این گفته بودند که اعتراض و تجمعهای اعتراضی حق مردم است؛ اما بااینحال با اعتراضهای مردم برخورد خشن داشتهاند.
گروه طالبان میگویند در پشت این حرکتهای اعتراضی خارجیها هستند. ذبیحالله مجاهد سخنگوی گروه طالبان در نشست خبری سهشنبه شب، به رسانهها گفت که کشورهای خارجی مردم افغانستان را تحریک میکنند تا علیه دولت طالبان شورش و تظاهرات به راه بیندازند.
اما مردم میگویند، آنان برای به دست آوردن حقوق خود دست به راهپیمایی و اعتراض زدهاند. آنان میگویند با سلطه طالبان بر افغانستان بخشی از حقوق شهروندی آنان توسط طالبان نقض شده است. از جمله زنان اجازه کار و فعالیت را از دست دادهاند.
قبل از این چندین تجمع و راهپیمایی از سوی زنان صورت گرفت که خواهان اعاده حقوقشان در دولت طالبان شده بودند. بااینحال تجمع زنان نیز در افغانستان از تعرض طالبان به دور نماند و آنان یک تعداد از فعالین مدنی را که در این اعتراضات شرکت کرده بودند زخمی ساختند.
